Foto:  ica pomat
poëzie BK Slam poetry

‘Ik groeide op met het idee dat kunst iets is voor mensen die mislukt zijn in het leven’

Slam poet Gaélane (20) won zaterdagavond het Belgisch Kampioenschap Slam Poetry. ‘Dankzij de slamwereld besef ik: ik heb óók dingen te vertellen.’

Voor de megafoon die voormalig Belgische Kampioen Marie Darah haar aanreikte, bedankte de Brusselse Gaélane, toen ze zaterdagavond tot winnares van het Belgisch Kampioenschap werd uitgeroepen. Een microfoon en een gebalde vuist volstonden. De combinatie van frivole bescheidenheid en strijdlust typeert de nieuwe Belgisch Kampioen Slam Poetry.

Proficiat, Gaélane! Hoe voelt de titel van Belgisch Kampioen Slam Poetry?

‘Op dit moment besef ik het nog niet. Slam is heel nieuw voor mij. Ik ben gestart in april dit jaar. Maar voor nu ben ik blij omdat mijn vrienden en familie dat zijn!’ (lacht)

Hoe is de vonk tussen jou en slam poetry overgeslagen?

‘Ik wou altijd al schrijven en, nu ja … Wil je de lange of de korte versie van het verhaal?’

Doe maar de lange versie.

‘Na een break-up stuurde ik mijn ex-vriend zelfgeschreven gedichten op. Hij antwoordde nooit, maar ik besefte wel: dit is de eerste keer dat ik mijn art ergens in leg.’

Art of heart?

‘Beiden. (lacht) Ik wilde méér schrijven, zodat ik mijn teksten ook aan andere mensen zou kunnen richten. Ik ben allerhande schrijfcursussen beginnen volgen, waaronder een slamcursus. Niet lang daarna stapte ik voor het eerst het podium op. Dat voelde zo goed dat ik niet meer ben gestopt.’ (lacht)

Er zijn verschillende vormen van tekstvoordracht. Waarom slam poetry?

‘Dankzij de slamwereld besef ik: ik heb ook dingen te vertellen en ik weet dat die dingen op deze plek veilig zijn. De meeste slammers zijn enorm bienveillant, zoals wij in het Frans zeggen. Niemand oordeelt. Ik heb dat nodig, want ik was altijd bang voor wat mensen van me zouden denken.’

Waarom was je bang?

‘Ik groeide op met het idee dat kunst iets is voor mensen die mislukt zijn in het leven. Mijn ouders wilden dat ik “grote” studies zou doen. Ik wist totaal niet wat ik wilde. En op een bepaald moment, na die break-up, besliste ik: alles wat ik wil proberen, ga ik nú proberen. Ik startte met dansen, tekenen, slam. Maar die beslissing heeft me lang gekost.’

In de laatste van je drie teksten die je vanavond bracht, verwijs je naar alle artiesten van wie je woorden hebt gestolen. Over wie heb je het?

‘Ik ben erg beïnvloed door verschillende slam poets. Joy Slam, bij wie ik een stage deed, of Lisette Lombé: hun shows zijn zo inspirerend. In het begin van mijn slamtraject zat ik voortdurend met de gedachte dat ik misschien gewoon iemand anders aan het kopiëren was.’

Het lijkt erop dat je ondertussen je eigen woorden vond. Hoe reageren je ouders op je groeiend succes?

‘Mijn moeder zat in de zaal tijdens al mijn vorige optredens. En mijn vader was er vanavond voor het eerst. Hij is heel trots. Bij mijn tweede tekst zag ik hem zelfs huilen, dus ik denk dat het is binnengekomen.’

Heb je het gevoel dat je je plaats hebt gevonden?

‘Dat weet ik niet. Ik wil nog zoveel dingen proberen. Maar ik heb wel voor het eerst het gevoel dat ik mijn plaats kan innemen. In mijn laatste tekst “La place” zeg ik “dans vos corps / j’ai la place” en doe ik dit (spreidt haar armen wijd). Het was een opluchting voor mij om het op die manier te kunnen zeggen.’

Wist je dat je ook zonder abonnement elke maand 3 betalende  plus-artikels kunt lezen?

Meld je aan en lees gratis ›

Vul je e-mailadres en wachtwoord in

Aangeboden door onze partners