camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

column

Knieval voor de middelmatigheid

dinsdag 4 mei 2021 om 3.25 uur

Ik was zeven. We zaten in de keuken, de enige plek waar ik mijn jonge moeder kon vinden. Haar ogen rood door de rook van het houtvuur waarop het ­middageten als een minivulkaan in de ketel stond te pruttelen. Ze hoestte, legde haar paan goed en wakkerde het vuur aan. Trots hield ik mijn nieuwe lei en een pijpje krijt vast, geen stukje, een heel pijpje wit krijt. Terwijl ze een blikje openmaakte, zei ze me de woorden ‘la boîte’ op te schrijven. Snel schreef ik ‘la bâte’ op. Tevreden zwaaide ik met de lei. Ze kogelde me neer met haar blik, ik las er teleurstelling in, maar ook nog een vleugje hoop. ‘Nee, Assita, je moet “boîte” schrijven’, herhaalde ze, en articuleerde ‘une boîte’. Was mijn lei misschien vuil? Wat had ik fout gedaan? Had moeder soms een bril nodig? Ik wreef de lei blinkend schoon en schreef opnieuw, in mijn mooiste handschrift: ‘Une bâte.’ Ditmaal keek ze me minder lang aan: ‘Assita, denk even na’, zei ze alleen­. Mijn moeder, die zo snel mogelijk wilde ontsnappen aan de hel waartoe ze door haar status van vrouw al zo lang veroordeeld was, dwong me áltijd­ om na te ­denken. Ik zou de keuken niet ver­laten voordat ik de fout niet meer maakte.

In het nieuws
Niet te missen