Joël Robert (77) overleden: België moet afscheid nemen van een motorcrosslegende

Motorcrosslegende Joël Robert is overleden. Hij werd 77 jaar. Robert was maandag in kritieke toestand opgenomen in het ziekenhuis van Gilly. Hij raakte besmet met het coronavirus en kreeg nadien nog een hartaanval. Hij lag sindsdien in coma.

Joël Robert was in de jaren 60, begin 70 de eerste echte grote ster van de mondiale motorcross. De Waal - technisch erg begaafd - stond bekend als een artiest op de motor. Robert behaalde meer dan 250 overwinningen, zowel in de 250cc- als in de 500cc-klasse. De hoogtepunten waren zijn zes wereldtitels, 50 GP-zeges en vijf titels van Belgisch kampioen 250cc. Hij nam zes keer deel aan de Motorcross der Naties en 12 maal aan de Trofee der Naties. Robert kreeg de Nationale Trofee voor Sportverdienste 1964. Verder was hij tien jaar manager van de Belgische ploeg voor de Motorcross der Naties.

Ook na zijn motorcrosscarrière bleef Robert actief. Hij is de bezieler van wedstrijden als de Motorcross Coupe de l’Avenir en de 12 uren van La Chinelle. Hij was ook jaren bestuurder bij de Belgische Motorrijdersbond (BMB). Zijn records - naast zes wereldtitels ook vijftig GP-zeges - zouden heel lang standhouden. Pas 30 jaar later zou Robert in de persoon van Stefan Everts, met wie hij enorm dweepte, een opvolger krijgen.

In november werd Robert nog door de internationale motorsportfederatie (FIM) in de bloemetjes gezet voor zijn carrière.

Joël Robert (77) overleden: België moet afscheid nemen van een motorcrosslegende
Robert (r.) met Stefan Everts. Foto: BELGA

Levensgenieter

Robert teerde in zijn carrière vooral op zijn enorme talent. Want naast de baan genoot hij met volle teugen van het leven. Een sigaretje roken, iets drinken... Het hoorde erbij. Hij ging de pleziertjes niet uit de weg en heeft altijd tegen 100 km/u geleefd.

Robert zette in 1977 een punt achter zijn carrière - gespekt met een 300-tal overwinningen - maar bleef in de motorsport actief. Als organisator (o.a. Toekomstbeker, de 12 uren van La Chinelle) en als bondscoach. Van 1997 tot 2006 leidde hij België naar vier triomfen in de Motorcross der Naties.

Meesterverteller

Sterallures waren Robert, ondanks al zijn successen, vreemd. Hij is altijd een doodgewone kerel gebleven. Eentje die gezellig naast je aan de toog kwam zitten om te babbelen. En of ie kon babbelen. Eens op gang, schudde hij de ene na de andere anekdote uit zijn mouw. Over zijn heroïsche duels met Sylvain Geboers, over zijn goede vriend Steve McQueen... En dat allemaal doorspekt met een vleugje humor. Een crème van een vent. Rust zacht Monsieur Motocross.

In het nieuws