Foto: BELGA

Mathieu van der Poel sprakeloos na zege, Van Aert groots in verlies

De eeuwige rivaal kloppen in een millimeterspurt die Vlaanderens Mooiste besliste: het moet een droom zijn voor Mathieu van der Poel (Alpecin-Fenix).

De ontlading was enorm na de aankomst van de 104de Ronde van Vlaanderen: de fiets in de lucht, de oerkreet, de knuffel van de vriendin en de tranen. ‘Ik heb er geen woorden voor, ik ben sprakeloos’, aldus de anders praatgrage Mathieu. ‘Ik wist het niet zeker. Normaal gezien voel ik altijd de meet. Maar ik zat helemaal kapot in de sprint. Ineens was die meet daar en moest ik jumpen. Ik keek naar Wout zijn wiel, maar we wisten het allebei niet. Ik ben er altijd in blijven geloven.’

De sprint was perfect, zei Van der Poel. ‘Ik was achter mij aan het kijken naar Wout, niet naar de achtervolgers. Ik wist dat hoe later de sprint aangezet werd, hoe meer het in mijn voordeel werd. Het feit dat Wout laat aanging, was een teken dat ook hij stikkapot zat. Ik ving hem perfect op, maar hij kwam wel half naast mij. Toen kwam de verzuring tot achter mijn oren. Ineens was die meet daar. Ik vreesde dat ik te laat was met mijn jump. Ik durfde niet te juichen. Men zei tweemaal dat ik gewonnen had, maar ik vroeg tien keer bevestiging. Dit maakt zoveel goed. Het rugnummer 51 zal toch iets speciaals zijn...’

Mathieu van der Poel sprakeloos na zege, Van Aert groots in verlies
Foto: BELGA

‘Ook ik had motor niet gezien’

Ook na de podiumceremonie bleef het ongeloof. ‘Ik voelde me eigenlijk niet super. Alaphilippe brak de koers open op de Koppenberg en rijden we weg met z’n tweeën. Van Aert kwam nadien aansluiten op de Taaienberg. Julian heeft dan de pech om de motor te raken. Ikzelf had geluk. Wout reed van de linkse motor naar de rechtse om wat uit de wind te zitten. Ik had de rechtse niet meteen gezien en schrok ook een beetje. Ik kon errond, maar Julian niet. Niet gunstig voor mij, want ik had liever met drie de finale gereden. Dan was het tactischer gelopen. Nu was het man tegen man tegen Wout, die toch al fantastisch rijdt het ganse seizoen.’ Aanvallen was moeilijk. ‘We zaten boven de 500W wattage, dus het ging hard genoeg voor allebei (lacht). Oude Kwaremont en Paterberg was echt duwen. We zaten op de limiet, dat zie je aan het feit dat we zolang wachten om te sprinten. Dat doe je enkel omdat je voelt dat het beste eraf is.’

De sprint was goed uitgedacht. ‘Mijn eerste vijf seconden zijn de beste in een sprint, dat weet ik. Dus de beginsnelheid lag laag, in mijn voordeel opnieuw. We hadden beiden dezelfde plaats in gedachten om de sprint in te zetten, maar ik ben een fractie van een seconde sneller. Daarmee win ik de koers. Ik volgde mijn eigen gevoel, ik wou niet wachten op hem. Misschien kwam die Brabantse Pijl weer bovendrijven (lacht). Ik sprintte op een kleinere versnelling omdat ik wist dat mijn piekwaardes daar komen. Raar dat we hier met twee voor de Ronde sprinten, als je ziet waar we vandaan komen.’

Mathieu van der Poel sprakeloos na zege, Van Aert groots in verlies
Foto: Photo News

Van Aert : ‘Mathieu was net dat tikkeltje sterker’

‘Simpel, hij was net dat tikkeltje sterker’, reageerde Van Aert na afloop. ‘Ik wou als eerste aangaan, vanuit het wiel, maar heb iets te lang gewacht. Ik heb meer lengte in mijn spurt, maar heb dit te weinig benut. Jammer, hier zal ik vannacht veel van wakker liggen.’

Van Aert kwam in de aanloop naar de Kortekeer ten val. ‘Dat was uiteraard niet ideaal, ik heb iets te lang alleen gereden in de achtervolging. Er was vooral een remmanoeuvre en ik kon niet snel genoeg remmen waardoor ik in de koffer doek van een renner van Ineos. Ik was daarna het goede gevoel wat kwijt, moest in het gewring mijn plaats terugwinnen. Maar uiteindelijk hield ik er niks aan over en kon ik de finale rijden.’

Wie ook ten val kwam was Julian Alaphilippe, toen die samen met Van Aert en Van der Poel op kop reed. De wereldkampioen reed tegen een jurylid op de motor. ‘Ik reed erlangs, maar het is logisch dat ik zo lang mogelijke in die slipstream probeerde te blijven. Als Julian daardoor valt, wil ik mij excuseren, maar ik denk dat hij net even onoplettend was. Jammer voor hem, anders waren we zeker met drie gebleven. Het zou wel een andere koers zijn geworden, iets tactischer. Nu was het snel duidelijk dat Mathieu en ik samen naar Oudenaarde gingen rijden. Dat was het beste, want we hadden door dat we elkaar er niet zouden afrijden op de Oude Kwaremont of Paterberg.’

Het duo werkte goed samen. Vorige week in Gent-Wevelgem vond Van Aert dat Van der Poel meer reed om hem te doen verliezen dan zelf te winnen. Waarna de Nederlander gepikeerd reageerde. ‘We hebben nu tijdens de koers veel gebabbeld hoor’, lachte Van Aert. ‘We hebben alle krantenartikels van deze week doorgenomen. Neen, ernstig: we hebben ons gefocust op de koers en goed samengewerkt.’

Fenomenaal seizoen

Geen zege in de Ronde dus voor Van Aert, maar zijn seizoen blijft fenomenaal. ‘Ja, dat gevoel moet ook snel de bovenhand nemen. Na de Tour en het WK heb ik hard gewerkt om de vorm te blijven doortrekken en dat is toch knap. Ik ben fier dat ik nu nog even goed ben als in de Strade Bianche en het begin van de competitiehervatting. Alleen is het jammer dat Parijs-Roubaix niet doorgaat. Ik had het mentaal moeilijk toen de afgelasting officieel werd. Dit is samen met de Ronde de mooiste koers die er is, hier had ik voor getraind.’

En nu? Even Vakantie. ‘Ik ga twee weken niet fietsen en ook wat genieten van de zwangerschap van Sarah. Want ze zeggen toch dat dit het mooiste van de wereld is? Ik zal november nodig hebben om mij voor te bereiden op het veldritseizoen. Wanneer ik hervat, dat zien we dan wel.’

In het nieuws