Foto: isopix

Ook zij houden het land draaiende: ‘Beeld je in, nu zonder internet vallen’

Nog steeds ligt het land grotendeels plat, nog steeds blijven onze cruciale diensten op de been. Wie zijn de mensen die dat gedaan krijgen? ‘Elektriciteit is een basis­behoefte, ons werk stilleggen is gewoon geen optie.’

‘Er zijn weer meer mensen op de baan’

Anthony Peeters (24), wegenwachter in Antwerpen

Ook zij houden het land draaiende: ‘Beeld je in, nu zonder internet vallen’

‘Eergisteren heb ik mijn record gebroken van aantal pechverhelpingen. In deze tijden valt de wegenwachter absoluut niet stil, integendeel. Zeker ­omdat er nu meer mensen onderweg zijn dan de voorbije weken. Ze zijn flink “in hun kot” gebleven, maar gaan nu opnieuw werken of rijden eens naar de winkel. Ook de auto stond al die tijd op stal en dat leidt nu tot allerlei kwaaltjes, zoals platte batterijen. Vroeger belde men daarvoor naar de garage, maar die zijn bijna allemaal gesloten.’

‘Wij komen nog altijd met veel plezier tot bij de mensen thuis of helpen pechvogels onderweg. Daarbovenop lanceerde Touring een speciale actie: alle mensen die in de zorg werken, helpen we in deze periode gratis. Ik moet nu dus vaak technische bijstand verlenen aan verpleegsters of dokters, die snel op locatie moeten geraken om coronapatiënten te verzorgen. Dat geeft ook ons een heel speciaal gevoel. Mensen helpen is altijd onze taak geweest, maar nu wordt dat toch opvallend meer gewaardeerd.’

‘Toch zijn ook wij niet immuun, dus beschermen we onszelf maximaal: elke wegenwachter heeft een doos met honderden handschoenen, maar ook mondmaskers en ontsmettingsgel. Ook de centrale helpt waar het kan. De kilometerstand en andere info wordt al vooraf per telefoon gevraagd en alle klanten krijgen een sms waarin wordt benadrukt dat ze te allen tijde in de auto moeten blijven zitten, om ­fysiek contact zo veel mogelijk te vermijden.’

‘Beeld je in, nu zonder internet’

Mitchell Lespoix (32), technicus in Mechelen

Ook zij houden het land draaiende: ‘Beeld je in, nu zonder internet vallen’

‘Wij, technici van Unit-T en Telenet, blijven werken, opdat alle mensen thuis een connectie met de buitenwereld hebben. Beeld je in dat iemand deze periode thuis doorbrengt zonder ­internet, zonder televisie of zonder telefoon. Die situatie is gewoonweg niet leefbaar. En dan gaat het niet alleen over ­series kijken of skypen met het lief, ook alle telewerkers hebben het internet hard nodig. Bovendien zou niemand de actueelste maatregelen over het virus kennen als we geen toegang hadden tot de ­media.’

‘We proberen zo veel ­mogelijk mensen telefonisch te helpen. Alleen voor de heel dringende zaken, zoals een internetverbinding aansluiten, gaan we nog aan huis. We blijven dus wel met enorm veel mensen in contact komen. Al die mensen krijgen op voorhand een berichtje met de vraag zo veel mogelijk afstand te houden van de technicus, maar de kans op besmetting blijft reëel.’

‘Ik ben daar persoonlijk heel bang voor, want mijn moeder heeft een chronische longziekte. Ik moet er dus zeker over waken dat ik het virus niet bij klanten oploop en dan meebreng naar huis.’

‘Maar die situatie kunnen onze klanten wel begrijpen. Ze zijn meestal gewoon heel blij dat ze uit de nood geholpen worden. Hartelijk ­fysiek contact zit er helaas niet meer in, maar eergisteren kreeg ik zelfs een fles wijn van iemand. Hij was enorm opgelucht dat hij ­opnieuw op het internet kon.’

‘Amper vijf man in één gascentrale’

Yves Van Praet (51), productieleider gascentrale in Drogenbos

‘Wij produceren energie voor het hele land, voor ziekenhuizen, voor woon-zorgcentra en voor de mensen thuis. ­Elektriciteit is een basis­behoefte voor iedereen. Ons werk stilleggen is gewoon geen optie.’

Ook zij houden het land draaiende: ‘Beeld je in, nu zonder internet vallen’

‘In de gascentrale van Drogenbos werken normaal zo’n 40 tot 50 personen. Vandaag loopt hier nog slechts vijf mensen rond, die bovendien geen enkel contact met elkaar hebben. Alle andere werknemers doen verplicht aan telewerken.’

‘Toch lukt het om onze centrale draaiende te houden. We genereren nog steeds ons aanzienlijk deel van de energievoorziening. Bovendien zijn gascentrales de eerste die bijspringen bij een dreigend elektriciteits­tekort, omdat ze zo snel en flexibel energie kunnen ­produceren. Dat is niet ­onbelangrijk in een crisis­periode als ­deze.’

‘De maatregelen in onze centrale zijn heel streng, maar ik zou het niet anders willen. Werken zonder al die bescherming zou onverantwoord zijn. Ook ik heb tenslotte een moeder die een ­risicopatiënt is. Dat geeft stof tot nadenken.’

Om de zorgsector te steunen in de strijd tegen het coronavirus, laten we ­elke dag om 20 uur de led-lichten van onze koeltoren flikkeren. We willen hen, en alle mensen die een essen­tiële job uitoefenen, daarmee een hart onder de riem steken.’

‘Samenleving is sympa­­thieker en empathischer’

Tanya Sempot (21), telefoniste in Leuven

Ook zij houden het land draaiende: ‘Beeld je in, nu zonder internet vallen’

‘Als telefoniste voor de algemene corona-informatielijn zijn het enorm drukke dagen. Het speciale informatienummer werd, ­zoals bij vorige crisissituaties, ingeschakeld door het Nationaal Crisiscentrum met een concreet doel: mensen helpen met al hun vragen over sars-CoV-2 en de gevolgen voor onze samen­leving. We geven extra duiding bij alle maatregelen die de overheid neemt. Vaak bellen mensen dan ook na een pers­conferentie van de ­regering of van het crisis­centrum. Voor ons is het dus wel heel belangrijk om alle nieuwe ontwikkelingen op de voet te volgen en alle specifieke maatregelen goed te kennen. Als mensen echt dringend medische hulp nodig hebben, verwijzen we door naar hun huisarts of naar de spoeddienst.’

‘Zonder onze telefoonlijn zou er veel meer paniek ­ontstaan rond het virus. Mensen zouden voor informatie naar de politie of zelfs naar het ziekenhuis bellen. Dat zou gegarandeerd leiden tot chaos en overbelasting.’

‘Door al die mensen ­gerust te stellen en oplossingen te bieden, dragen we zeker ons steentje bij aan de maatschappij. We ­genieten ook enorm van de dankbaarheid die mensen daarvoor tonen. Persoonlijk voel ik aan dat er echt iets aan het veranderen is in ­onze samenleving. Iedereen lijkt opnieuw veel sympathieker en empathischer te zijn dan voor de corona­crisis.’

De algemene hulplijn is te bereiken op het gratis nummer 0800 14689.

‘Ik stuur nu een foto van een kat naar haar baasje’

Gerda De Sommer (56), dierenarts in Lokeren

‘Sommige dieren moeten echt heel snel geholpen worden. Dan is het noodzakelijk dat ze toch bij ons terechtkunnen, ook in deze crisis. Je kunt die dieren toch moeilijk aan hun lot over­laten?’

Ook zij houden het land draaiende: ‘Beeld je in, nu zonder internet vallen’

‘Ook wij hebben onze ­dagelijkse werking fors moeten aanpassen. Voor dierenartsen die grote dieren behandelen, zoals koeien en paarden, is dat minder het geval, zij gaan nog steeds de baan op. Maar als dierenarts van kleinere huisdieren mag ik niet meer bij mensen thuis komen, tenzij het echt niet anders kan.’

‘Mensen die toch huis­dieren hebben met dringende gezondheidsproblemen, lichten ons eerst telefonisch de hele situatie toe. Vervolgens bepalen wij als dierenarts of het noodzakelijk is om het dier in de praktijk te onderzoeken. Niet-dringende zaken, zoals jaarlijkse controles of geplande vaccinaties, zijn dus allemaal uitgesteld.

‘Hier in de praktijk draag ik altijd een mondmasker. Ik maak ook dat er zo weinig mogelijk volk in de wachtkamer aanwezig is en dat slechts één persoon het huisdier begeleidt in de praktijk. Op die manier probeer ik toch zo veel mogelijk fysiek contact met mensen te vermijden.’

‘Iedereen is daar heel begripvol voor. Mensen zijn vaak gewoon heel blij dat we hun huisdier kunnen helpen. Er verblijft hier deze week een geopereerde kat. Maar haar baasje mag niet op bezoek komen door de coronamaatregelen. Dan probeer ik toch eens af en toe een foto van het dier te sturen, om haar gerust te stellen.’


In het nieuws

De podcasts van De Standaard