Foto: was

Ongehoord. ‘Ik moet zoeken naar vrouwelijke kantjes’

Ook deze week passeerden er weer heel wat opmerkelijke uitspraken de revue. Een overzicht voor wie de hoogtepunten gemist heeft.

‘Dat is het leuke aan de Europese manier van werken: iedereen krijgt er maar drie minuten spreektijd.’

‘Dit lijkt stilaan op een kruisweg ben ik begin in de buurt van de twaalfde of de dertiende statie te komen.’

‘Ik ga echt niet naar mezelf kijken. Zelfs niet stiekem. Over tien jaar, dan misschien.’

‘Dit is gelukkig nieuws, zoals een welkome regenbui, voor de Koreaanse Republiek, die gedeprimeerd is, economisch stilstaat en wanhopig is door het coronavirus.’

‘De droom of de virtuele realiteit waarin de Franstalige politieke wereld zich bevindt, en waarvoor men een naam in het leven heeft geroepen - de Vivaldi-coalitie, waarvan niemand de verdeling kent -, die is voor ons irreëel.’

‘Apple moet zijn toetsenborden veranderen. Ze zijn onmogelijk om op te typen.’

‘De term strong female lead betekent eigenlijk: speel een man in het lichaam van een vrouw die het publiek uit de kleren wil zien gaan.’

‘Ik moet zoeken naar vrouwelijke kantjes.’

‘Slakken hebben op een prachtige manier seks. Je moet dat eens googelen.’

‘Wie ’s ochtends te snel naar zijn werk rijdt, moet je niet straffen.’

‘Eigenlijk brachten we de meest perverse vorm van reality-tv.’

‘Ze roepen: hoe, hoe doet ‘ie dat?’

‘Al die shit in jullie magazines en op Twitter, het doet mij niks.’

‘Zo zien de Aalstenaars nog eens een stukje Werelderfgoed.’

De podcasts van De Standaard