Foto: BELGAPLUS

‘Als bestuurder sanctie had uitgezeten, was treinramp Buizingen niet gebeurd’

Op het proces over de treinramp in Buizingen vraagt Infrabel, dat verantwoordelijk is voor de spoorinfrastructuur, een schadevergoeding van de NMBS en de treinbestuurder. ‘Wij zijn geen slachtoffer, maar de waarheid heeft haar rechten.’

‘Ik heb de juiste woorden niet. Die bestaan niet’, begon een van de advocaten van Infrabel. ‘Een man, een vrouw en een kind stappen op een trein. Ze hebben recht op veiligheid op die trein. Die veiligheid is de verantwoordelijkheid van Infrabel en van de NMBS. Als zij die niet leveren, hebben ze gefaald in hun missie.'

Maar die morele verantwoordelijkheid staat los van de eventuele strafrechtelijke verantwoordelijkheid van Infrabel, zeiden de advocaten. Zij betwisten dan ook dat Infrabel een fout heeft gemaakt. Ze maakten daarop het proces van de treinbestuurder en de NMBS: de twee andere beklaagden op het proces over de treinramp, die in februari 2010 aan negentien mensen het leven kostte.

Infrabel vraagt van hen ook een schadevergoeding. 'Als Infrabel zelf schade heeft geleden door een fout van een andere partij, hebben we het recht om daarvoor vergoeding te vragen.'

‘Sanctie niet uitgezeten’

‘Wat weten we over de bestuurder?’, gingen de advocaten verder. ‘Hij was op het moment van het ongeval een jonge bestuurder, begonnen in augustus 2007. Twee jaar later, in maart 2009, was hij al eens door een rood sein gereden. De gevolgen waren toen niet dezelfde als in Buizingen, maar we kunnen dat niet negeren. Hij kreeg een disciplinaire sanctie: 15 dagen mocht hij niet rijden. Die sanctie zou ingegaan moeten zijn op 2 februari 2010, toen kreeg zijn overste daarover een brief.’

Maar 13 dagen later reed de man nabij het station van Buizingen een andere trein vol in de flank aan, met de gekende dramatische gevolgen. ‘De sanctie is niet uitgezeten’, concludeert Infrabel. ‘Als dat wel gebeurd was, was het ongeval nooit gebeurd.’

Het is één van drie elementen die Infrabel de NMBS ten laste legde. Het tweede is de afwezigheid van het veiligheidssysteem Memo, dat nochtans wettelijk verplicht was. Het derde de afwezigheid van het automatisch remsysteem TBL 1+, dat na een menselijke fout toch remt.

‘Licht was niet groen’

Infrabel ging verder in op de rol van de treinbestuurder die het ongeval veroorzaakte. Die houdt tot op vandaag vol dat het licht waar hij voorbijreed op dat moment op groen stond. Infrabel vindt die houding ‘onredelijk’.

‘Technisch gezien zijn we zeker dat het licht niet groen was’, zei de advocaat van het bedrijf. ‘Vijf onafhankelijke experten bevestigden dat.’ Infrabel kan evenwel ‘niet met dezelfde zekerheid zeggen dat het licht rood was’ - en de bestuurder dus had moeten stoppen. ‘Het kan ook dubbel geel geweest zijn. In dat geval moest de bestuurder langzamer gaan rijden. Maar hij heeft zijn snelheid verder verhoogd. Er is dus zeker sprake van een menselijke fout.’

Slachtoffer of beklaagde?

De advocaten van Infrabel zeiden nog ‘dat het bedrijf zich hier niet als slachtoffer wil voordoen’. ‘Dat is Infrabel niet. Maar de waarheid heeft haar rechten. Er wordt gezegd dat veiligheid niet hoog aangeschreven stond bij het spoor. Dat klopt niet. Maar het is heel erg complex, en hoe complexer, hoe groter het gevaar dat iets misgaat. Nulrisico bestaat niet.’

Een advocaat van een tiental slachtoffers van de treinramp vond in zijn reactie op de pleidooien van Infrabel dat ‘het bedrijf wat is doorgeschoten in zijn rol van burgerlijke partij, terwijl het toch een beklaagde is op dit proces’.

 

De podcasts van De Standaard