Foto: Koen Bauters

The National: fanservice en finesse

Bij een wetenschappelijk experiment probeer je altijd in een zo gecontroleerd mogelijke omgeving te werken. Bij The National waren de omstandigheden optimaal voor een vergelijking met hun concert van vrijdag - zelfde tent, zelfde publiek, zelfde slot als afsluiter. Het resultaat was duidelijk: we zagen twee verschillende bands aan het werk.

Omdat er een kleine personeelswissel was: de stem van Kate Stables sprak iets minder tot de verbeelding dan het melancholische gesteun van Pauline de Lassus. Maar ook omdat de band het anders leek aan te pakken. Vandaag mochten ze immers wel met beide handen boksen: de setlist vol hits werd samengesteld door stemmende fans.

Die hadden duidelijk meer trek in een potje wiegen dan in de gespierde set die rockband uit Ohio vrijdag op de planken legde. Naast publiekslieveling 'I need my girl' mochten ook slepers 'Carin at the liquor store' en 'Light years' hun opwachting maken. Maar wat ons betreft is The National net op zijn best wanneer die songs een rustpunt vormen in de overweldiging die hun sets kunnen zijn. Na de ranselpartij die Bryan Devendorf zijn drums geeft in 'Bloodbuzz Ohio' kan iedereen wel een pauze gebruiken.

Ook dat bleek een constante in deze fan-set: elke hit had zijn eigen sterspeler. In 'Fake empire' waren het de gitaren, in 'England' de warme blazers, in 'I need my girl' Berningers tedere stem. Misschien waagde de frontman zich daarom ook aan minder capriolen of waanzinnige excursies dan vrijdag: deze songs kwamen er ook wel op flair en finesse, vrijdag was er kracht en doorzettingsvermogen nodig.

Maar goed: we kregen een heerlijk 'All the wine', een wondermooi 'Slow show' en een magisch 'About today' - waarom vergeten we die song toch altijd? 'You must be loving your life in the rain', zong Berninger. Een beetje zoals wij, deze Pukkelpop.

De podcasts van De Standaard