• Frank Vaganée, artistiek directeur van het Brussels Jazz Orchestra.

'Hij heeft Belgische muzikanten mee groot gemaakt in het buitenland'

'Toots is natuurlijk een grote mijnheer in de jazz en een groot muzikant, maar ik herinner me hem vooral als iemand die onze generatie inspireerde en deed dromen”, zegt pianist Jef Neve. En ook jazzsaxofonist Frank Vaganée looft de Brusselaar. 'Toots is voor ons, Belgische muzikanten, van onschatbare waarde.'

‘Voor ons, Belgische muzikanten, is Toots Thielmans van onschatbare waarde', zegt Frank Vaganée, jazzsaxofonist en - componist en artistiek directeur van het Brussels Jazz Orchestra. 'Niet alleen voor de jazzscene maar voor alle muzikanten heeft hij enorm veel betekend. Hij was wereldwijd bekend en tegelijk heeft hij onze muzikanten gepromoot in het buitenland en ze meegenomen op internationale tournees. Ook had hij oog voor jonge talenten, die hij met raad en daad bijstond.’

‘Zo heb ik hem leren kennen. Hij belde me op met de vraag of ik mee wou doen aan een radioprogramma. Hij kende me nauwelijks, vooral van horen zeggen, had me maar één keer gehoord, en toch schonk hij me het vertrouwen om onmiddellijk live mee te spelen op de radio.’

‘Ik ben hem ook dankbaar omdat hij zoveel reclame heeft gemaakt voor het Brussels Jazz Orchestra in het buitenland. Dat heeft voor het BJO onmiskenbaar deuren geopend.’

Jef Neve: 'Peetvader van de Belgische jazz'

'Toots Thielemans behield bewust het contact met de jongere generatie', zegt Neve. 'Als peetvader van de Belgische jazz wilde hij vooral weten waar we mee bezig waren. Ook al had hij samengewerkt met de allergrootsten, hij liep nooit naast zijn schoenen. Ik herinner me nog goed hoe hij enkele jaren geleden op 1 januari een boodschap achterliet op mijn antwoordapparaat. Hij speelde wat muziek in op zijn mondharmonica en zei: "Jef, Toots hier, een gelukkige nieuwjaar!" Dat typeert hem.'

'Op muzikaal vlak was Toots voor mij de man van de grote melodieën. Hij had de gave om prachtige melodieën in een stuk te verwerken, zonder dat het gekunsteld overkwam. Ook de manier waarop hij de mondharmonica in de jazz introduceerde, was baanbrekend. Niemand had gedacht dat dat ooit zou gebeuren. Ik speelde een paar keer met Toots privé en op jamsessies. Ik herinner mij daarvan dat hij zeer communicatief was. Sommige artiesten staan op het podium en willen vooral zelf schitteren, maar hij deed anderen schitteren.'

'Zijn overlijden komt niet helemaal onverwacht', besluit Jef Neve. 'Eigenlijk wisten we al wat we konden verwachten, toen hij aankondigde niet meer te zullen optreden. Hij was iemand die op het podium wilde en moest staan. Dat zag je ook toen hij enkele maanden na zijn aankondiging op het podium kroop op Jazz Middelheim - tegen de goede raad in van zijn entourage. Gelukkig heeft hij altijd zijn eigen wil gevolgd.'

Bron: BELGA

De podcasts van De Standaard