De 5 beste cd's van de week

Chris Isaak is er met de jaren niet vrolijker op geworden, maar god wat treurt hij mooi. Sia gaat lekker in de spotlights staan en Nonkeen haalt oude vriendschappen uit de sloot.
1

Sia - This is acting

Moeten er nog hits zijn?

'This is acting' is het tweede album van Sia sinds ze zelf een superster is geworden. Melodrama en pathos domineren, gepolijste hiphopbeats lonken naar een jong publiek, cheesy synthesizers verlenen de songs een slimme, commerciële klefheid. Zo doet dit album uiteindelijk aan als een masterclass in songschrijven voor de hitparades.

Voor wie? Lekker meebekken is wel uw ding.
naar de recensie >

2

Nonkeen - The Gamble

Pubers met een plan

Drie jeugdvrienden die ooit amateuristische radioshows maakten en die meer dan twintig jaar later samen een debuutalbum uitbrengen? Het klinkt te mooi om waar te zijn. Een van hen is Nils Frahm, superster van het hippe neominimalisme zo geprezen dat Nonkeen al bij voorbaat als prestigeproject wordt omschreven. Maar de muziek doet ordinairder aan dan verwacht. Innoverend is het niet, charmant wel.

Voor wie? St. Germain en Boards of Canada klinken u bekend in de oren.
naar de recensie >

3

Lion Babe - Begin

Futuristisch project

Toen Lion Babe drie jaar geleden de kop op stak met de single ‘Treat me like fire’ verkondigden de hipsterblogs extatisch dat de opvolging van Erykah Badu verzekerd was. Begin, het debuut van het New Yorkse r&b­duo, tempert dat enthousiasme. Jillian Herveys krolse zang aardt geweldig in koortsachtig trage, unheimliche r&b zoals die van ‘Wonder woman’ of van het slaapdronken ‘Jungle lady’. Ze hadden het kaf van het koren moeten scheiden, maar goed, de beste songs halen vaak een torenhoog niveau.

Voor wie? Millennials en wie zich daar graag bij aansluit.
naar de recensie >

 

4

Chris Isaak - First comes the night

Treuren met Chris

Chris Isaak (59) treurt op zijn twaalfde album om verloren liefdes. Hij laat horen dat hij een van de beste stilisten in rock-’n-roll is en heeft goeie producers gehuurd om zijn album een bitterzoete klank mee te geven die evenzeer uw ziel als uw soundsystem streelt.

Voor wie? U bent niet bang van wat somberte
naar de recensie >

5

Shearwater - Jet plane & Oxbow

Robotromantiek

Shearwater kreeg altijd al goeie punten van critici, maar de band uit Austin miste iets extra’s om meer te worden dan een degelijke rockband. Dat tikje is er nu overtuigend bij gekomen. Filmcomponist Brian Reitzell voegt ambient-invloeden toe, de songs zijn uitstekend, en de band heeft een ware eighties-snelcursus doorlopen. Het levert een gelaagde plaat op die op vele fronten boeit.

Voor wie? Als u Editors en aanverwanten hoort, gaat het volume altijd een tikje hoger.
naar de recensie >

De podcasts van De Standaard