Foto: BDW

Vander Taelen pleit voor wat populisme bij Groen

Luckas Vander Taelen neemt soms standpunten in die je niet meteen van een 'groene' verwacht. Het heeft zijn relaties met Ecolo wat vertroebeld. Maar niet die met Groen, zegt hij. 'Wel pleit ik voor een grote vorm van populisme, en dan bedoel ik: positief populisme.

Vander Taelen: ‘Ik wil grenzen overschrijden, ook die van de partijpolitiek. Ik wil, vanuit mijn eigen ideologie, dingen zeggen die de mensen niet verwachten. Verder gaan dan de platgetreden paden. Ik geloof niet in een partij als een stalinistisch keurslijf.'

Vander Taelen vindt dat conservatisme geen scheldwoord is.

'Conservatief kan ook positief zijn. Het kan betekenen dat je verworvenheden wilt vrijwaren. Ik hoor in mijn partij vaak: de wind zit tegen, Vlaanderen is verrechtst. Voor mij is dat een uitspraak van hetzelfde niveau als: de barbaren gaan de beschaving vernietigen. Vlaanderen is niet verrechtst, mensen zijn gewoon anders dan twintig, dertig jaar geleden. En het is aan ons om uit te maken wat ze nodig hebben.’

N-VA is haast rebelser dan Groen, vindt hij.

‘Net dát is de grote troef van de N-VA: ze wordt, op een bizarre manier, door de burger als de rebel gezien. Andere landen hebben een piratenpartij, wij hebben de N-VA. En Bart De Wever is daar de perfecte personificatie van. Hij is geen lid van het establishment, hij straalt een soort onafhankelijkheid uit. Vlamingen houden daarvan.’

Groen is het rebelse wat kwijt, vindt hij.

‘We wilden niet meer die betweters, die dromers, de partij van het vingertje zijn. En we hébben heel straffe economische standpunten. Maar de keerzijde is dat we voor veel kiezers te serieus zijn. Een goede vriend zei onlangs hoe goed we met Groen toch bezig waren, en hoe straf Wouter Van Besien wel was. Tot ik hem vroeg op wie hij had gestemd De Wever! (lacht) Tja, dan weet je het wel.’

Een beetje populisme mag.

‘Ik bepaal de lijn van mijn partij niet. Maar ik pleit voor een grote vorm van populisme, en dan bedoel ik: positief populisme. Toen ik als regisseur ooit in de Seefhoek filmde, kwam een man klagen dat “die vremde altijd hun vuil op de binnenkoer van den blok smeten”. Ik vond dat racistische praat, maar ik was fout. Mensen hebben kleine problemen en willen dáár een antwoord op. Met grote theorieën hoef je dan niet af te komen. Wat niet betekent dat we die antwoorden niet aan een breder discours moeten linken. Anders worden we poujadisten.’

Dit is een stukje uit een langer interview met Vander Taelen en Jan Peumans (N-VA) dat u dit weekend in DS Weekblad vindt. Peumans heeft het onder meer over zijn Amada-verleden, waarom hij naar de IJzerbedevaart gaat en waarom hij ook wel bij Groen thuishoort.

 

Bron: DS Weekblad
In het nieuws