Foto: Photo news
Postuum

Scott Walkers grillige parcours van pop naar avant-garde

De discografie van Scott Walker lijkt een oefening in het afstoten van publiek: van popidool vervelde hij tot crooner naar compromisloos experimentalist.

In het echt verliep Scott Walkers parcours van popidool tot avant-gardist nooit zo rechtlijnig als de kop hierboven laat uitschijnen. Noel Scott Engel werd in 1943 geboren in Ohio en belandde op zijn zestiende in Californië. Maar Walker droeg pakken en vond zich ‘een natuurlijke vijand van de surfer’. Hij hield van nouvelle vague-films en experimentele jazz.

Met zijn vriend John Maus en drummer Gary Leeds vormden hij in 1964 The Walker Brothers. De drie goedgeklede jongens verkasten in 1965 naar het hippe Londen, waar Walker zou blijven wonen. Zijn donderende bariton bezorgde hen hun eerste hit ‘Make it easy on yourself’. Maar hij was de krijsende meiden vlug beu. En hij was net zo vlug uitgekeken op covers als ‘The sun ain’t gonna shine anymore’, al waren het hits. In 1967 bracht hij zijn eerste soloplaat Scott uit. 

De tieners keken raar op van de drie Brel-covers op de plaat, vooral van het morbide ‘My death’. Als de platenfirma tegenpruttelde over Scott 2 en Scott 3, met meer covers van Brel, bracht hij Scott Walker sings songs from tv uit, en onmiddellijk daarna Scott 4, met alleen eigen nummers, waaronder 'The seventh seal', zoals de film van Ingmar Bergman. De plaat werd kritisch bejubeld en verkocht voor geen meter. 

Held van David Bowie en Radiohead

Walker bracht een paar onge­lijke platen uit om van zijn platenfirma af te komen, waaronder de drie laatste van The Walker Brothers. Hij ging Gregoriaanse zang bestuderen. Pas in 1984 dook hij op met Climate of hunter, nog donkerder dan Scott 4 en met een groot maar zeer onmelodieus ­spelend orkest. 

Walker was niet te beroerd om met Dusty Springfield een reclamespotje op te nemen voor het frisdrankje Britvic, maar zijn platen werden steeds compromislozers. Het maakte hem tot een held voor David Bowie, die de docu Scott Walker: 30 Century man (2006) produceerde. Walker was een inspiratiebron voor Radiohead en hun producer Nigel Godrich, voor regisseurs als Brady Corbett – Walker schreef de muziek voor zijn films Childhood of a leader (2015) en Vox Lux (2018) met Natalie Portman –  of voor de experimentele band Sunn o))) met wie hij in 2014 Soused opnam, zijn laatste plaat. Zijn laatste soloplaat was Bish bosch uit 2012. Walker overleed gisteren op zijn 76ste.