26/01/2019 - Cultuur en Media
camera closecorrect Verwijs ds2 facebook gplus nextprevshare twitter video

Zonder VTM ...

Geen zure restaurantrecensies

Er was een tijd (ergens tussen 2008 en 2011) dat Vlaamse restauranthouders kreunden onder de commentaar van hun kritische klanten. Die zeurden plots allemaal over de cuisson van hun vlees en de lamentabele bediening. Het VTM-programma Mijn restaurant lag aan de basis van die trend. Daarin wezen professionele juryleden streng op de kwakkelende kwaliteit van de deelnemende restaurateurs. Iets gelijkaardigs gebeurde jaren later bij The voice van Vlaanderen, plots zocht Vlaanderen naar krakjes in zangstemmen, de grain. VTM teerde lang op aangekochte programmaformats. Programma’s zoals ook Boer zoekt vrouw werden in Vlaanderen zo populair dat we soms vergeten dat ze elders bedacht zijn. Ze waren dan ook veel populairder in Vlaanderen dan in hun land van herkomst Farmer wants a wife liep op het Britse ITV twee seizoenen, net als My restaurant rules op de Australische zender. De mosterd elders halen, hem bijkruiden en er gigasucces van maken: dat is VTM.

Zonder VTM ...

Geen mooie Missen op tv

De eerlijkheid gebiedt ons te melden dat Miss België 1986 (Goedele Liekens), Miss Belgian Beauty 1991 (Rani De Coninck) en Miss België 2001 (Dina Tersago) hun eerste stappen in de media bij de openbare omroep hebben gezet. Maar voorts leek het in de jaren 90 alsof een Missverkiezing winnen volstond om bij VTM aan de slag te kunnen. Elke laureate gaf dat ook te kennen in haar eerste interviews, als antwoord op de vraag wat haar ambities waren. De wereldvrede bevorderen, vooral, maar ook: iets doen in de media – het liefst een eigen talkshow.

Zonder VTM ...

Geen Tim Van Aelst

Trigger happy, Benidorm bastards, Wat als?, Safety first, Hoe zal ik het zeggen? en binnenkort Studio Tarara: er waaide de voorbije jaren een frisse wind door het Vlaamse tv-landschap. Een van de belangrijkste tv-makers van dit moment is Tim Van Aelst – en bij uitbreiding zijn hele crew Shelter. Van Aelst is gepokt en gemazeld bij de commerciële zender. Hij is erin geslaagd creativiteit en vernieuwing te combineren met reclameonderbrekingen. Bovendien heeft Van Aelst ook een trend gezet door met zijn programma’s landsgrenzen over te steken, deel te nemen aan grote internationale wedstrijden (en er prijzen te winnen) en zijn programma’s wereldwijd te verkopen. Hij deed dat lang voor de andere Vlaamse productiehuizen er het belang van inzagen, maar ondertussen proberen ze het allemaal.

Zonder VTM ...

Geen muur met de Noorderbuur

Het valt nauwelijks nog voor te stellen, maar in de jaren 70 en 80 had de Vlaamse tv-kijker de keuze tussen Brussel Vlaams, Brussel Frans, BBC (als je dicht genoeg bij de kust woonde) en enkele Franse en Duitse zenders waarop alles werd gedubd. Maar! We konden ook naar Nederland 1 en Nederland 2 (nu NPO) kijken. Aangezien het aanbod van de toenmalige BRT erg schraal was, deden we dat massaal. Naar de grote familieshows van Jos Brink, Mies Bouwman, Willem Ruis of Ron Brandsteder, naar Avro’s Toppop, naar Sonja Barend. En ook naar de VPRO, waar Koot & Bie, Adriaan van Dis en Wim T. Schippers het mooie weer maakten. Dat VPRO-aanbod leerden we hier kennen dankzij, ere wie ere toekomt, Guy Mortier van Humo.

Zonder VTM ...

Geen ‘Thuis’

De eerste dagelijkse soap op de Vlaamse televisie heette Familie en was vanaf 30 december 1991 te zien op VTM. Tot dan moest de Vlaming het stellen met overzees spul als Neighbours.

Zonder VTM ...

Geen ‘Dag Allemaal’

VTM heeft massa’s vedetten gecreëerd. Zelfs de nieuwsankers deelden gesigneerde foto’s uit en moesten staan zwaaien op de praalwagens van de jaarlijkse VTM-parade. Zeker in de beginperiode lag de glamourfactor van de zender een pak hoger dan die van de VRT. De BV-cultuur is samen met VTM geboren.

Zonder VTM ...

Geen meerwaardezoeker

Het onverhoopte succes van VTM leidde tot een tijdelijk schisma in de Vlaamse samenleving. Ineens waren er twee soorten mensen: VTM-kijkers en VRT-kijkers. De eerste soort had een sticker van VTM op de achterruit van zijn beige Toyota Corolla (vaak naast een sticker van Bellewaerde), vond de VRT een rood nest en las Dag Allemaal. De tweede weigerde zelfs een sticker van het Rode Kruis op de achterruit van zijn blauwe Volvo, vond VTM opium voor het volk en las Humo, dat al tegen VTM schreef voor de zender in de ether was (maar wel lekker meesurfte op de BV-golf die in het kielzog van VTM ontstond). Voor de tweede groep werd de term meerwaardezoeker verzonnen: deze mensen vonden ook het tv-aanbod van TV1 eigenlijk wat minnetjes, en zochten hun heil bij TV2, later Canvas, en bij de VPRO.

Zonder VTM ...

Geen ‘Vlaamse identiteit’

‘VTM heeft de ontvoogding van Vlaanderen op het vlak van populaire ­cultuur teweeggebracht’, zegt Christian Van Thillo in Humo. Hij kan het ­weten, want in 1989 was Van Thillo al baas van De Persgroep, destijds een van de negen aandeelhouders van VTM. (Intussen is zijn bedrijf er 100 procent ­eigenaar van – net als van Humo overigens.)

Zonder VTM ...

Geen Woestijnvis op de VRT

 Woestijnvis zou om te beginnen nooit Woestijnvis hebben geheten zonder VTM. De naam verwijst namelijk naar een blunder van een kandidaat van Rad van fortuin op VTM – het juiste antwoord was Woestijnvos.

Zonder VTM ...

Meer Woestijnvis op Vier

Zes jaar geleden daverde het Vlaamse medialandschap op zijn grondvesten. Woestijnvis nam VT4 over en zou er een Woestijnviszender pur sang van maken. Als reactie besloten ze bij VTM om hun zender terug naar zijn roots te brengen en gingen ze voluit voor complexloos familie-entertainment. Alle trash-reality-tv ging overboord en VTM deed een coup op de vrijdagavond door grote shows voor het hele gezin te programmeren. Niels Destadsbader maakte de overstap van Ketnet naar VTM.