Foto: dirk kerstens
Portret

Jan Fabre: oorlog voeren met jezelf

Het grensoverschrijdende en het grensverleggende: het vormt al meer dan dertig jaar de kern van Jan Fabres artistieke oeuvre.

Echte pijn, écht zweet, échte uitputting op de scène tonen: het was altijd het motto van Jan Fabres theaterwerk. De straatjongen uit de Antwerpse volksbuurt die in de jaren tachtig een compagnie van niet-professionele acteurs rond zich schaarde, brak met de traditie van het inlevingstheater. Fabre zette ‘gewone lichamen’ op de bühne, performers die hij uitdaagde om tot het uiterste te gaan.

Al van bij zijn eerste stappen als regisseur lag Fabre daarvoor onder vuur. Men verdacht hem ervan een gewiekste ...