Stefaan Degand: ‘Nu mag het stoppen’

Slechts enkele maanden geleden verloor Stefaan Degand zijn vrouw en zijn ongeboren kind. Nu trekt hij door Vlaanderen en Nederland met ‘Hamlet’ van theatergroep Abattoir Fermé, een moderne bewerking van het beroemde stuk van Shakespeare over de zin van het leven. ‘We hebben elkaar elke dag gezegd dat we elkaar graag zagen. Daar haal ik de energie uit om verder te doen’, zei hij in ‘De Zevende Dag’ op Eén.

In het theaterstuk vertolkt Stefaan Degand de rol van Hamlet zelf. Het stuk gaat over verlies en de vraag of je daarvoor wraak mag en kan nemen.

‘Er komt veel bloed aan te pas’, zei Degand in het programma. ‘Liters bloed, liters drank en heel veel sigaretten en koffie. Het is een heel donker, grillig, triestig verhaal. Hij moet wraak nemen, hij wil weten wie zijn vader vermoord heeft. Hamlet voelt zich eenzaam. Er wordt niet naar hem geluisterd. Het is een triestig, eenzaam, ontroerend figuur.’

‘Het noodlot is mij overvallen’

Parallellen zien tussen het leven van Stefaan Degand en zijn vertolking in ‘Hamlet’ is momenteel niet moeilijk. Maar de acteur heeft er zijn eigen visie op.

‘Het verlies van mijn vrouw en kind zie ik niet als onrechtvaardigheid, maar als het noodlot dat mij is overvallen. Onvoorzien. Heel snel. Ik had er nog nooit van gehoord, heb er nog niets over opgezocht. Ze is ziek geworden (zijn vrouw kreeg een acute bacteriële hersenvliesontsteking, red.). Op twee uur tijd was ik ze kwijt. Geen afscheid, niks, spijtig. In acht maanden tijd heb ik mijn moeder en mijn vrouw verloren, de twee belangrijkste vrouwen in mijn leven. Twee afscheidsredes geschreven. Nu mag het stoppen.’

‘Alles vertrekt uit liefde’

‘In het begin staar je alleen naar een tafel, rook je sigaretten en drink je koffie’, vertelde Degand. ‘Dan komt er toch die bewustwording: wat ga ik doen? Ik heb beslist om verder te leven. Mijn vrouw en ik, wij waren een match made in heaven. Ik zag haar ontzettend graag, zij mij ook. Ik troost me met de gedachte dat wij elkaar elke dag gezegd hebben hoe graag wij elkaar zagen. Daar haal je energie uit om verder te doen. Buiten de ellende en de tristesse vraag ik me af wat er nog gaat gebeuren in mijn leven, wie ik nog ga ontmoeten, wat ik nog ga spelen. Ik ben ongelooflijk benieuwd. Ook naar nieuwe liefde, natuurlijk.’

Verder hield Degand ook nog een pleidooi om het leven ten volle te leven. ‘Alles vertrekt uit liefde, voor het spel, voor mijn vrienden, mijn familie, mijn kind. Ik heb veel geluk. Ik heb honderden armen om in te vallen, dat is heerlijk. Alles is liefde. Voor minder wil ik absoluut niet gaan.’

Bron: De Zevende Dag, Eén