Foto: AP

De rijken worden almaar rijker, maar de armen ook

Een nieuw boek over inkomensongelijkheid nuanceert het huidige economisch pessimisme en onrechtvaardigheidsgevoel. ‘Vroeger was alles slechter’.

Ziet u ook met lede ogen aan hoe de rijken almaar rijker worden en alle voordelen van de globalisering naar het exclusieve clubje van 1 procent lijken te gaan? Denk dan tweemaal na: want meer ongelijkheid betekent niet meer armoede. Dat is de centrale stelling van de Duitser Guido Mingels in een nieuw boek met als titel: ‘Vroeger was alles slechter.’

Extreme armoede slinkt snel

Om die stellling te staven somt hij een hele reeks opmerkelijke feiten op. Zo is het aandeel van mensen in extreme armoede de voorbije decennia wereldwijd sterk afgenomen. In 1820 leefde 84 procent van de wereldbevolking in extreme armoede, berekende de Wereldbank. In 1981 was dat al gekrompen tot 44 procent en in 2015 zakte het percentage voor het eerst onder de 10 procent.

De daling vindt zelfs plaats met de verruimde definitie van armoede die de Wereldbank hanteert. Waar de armoedegrens voorheen werd vastgesteld op een koopkracht van 1,25 dollar per dag, worden mensen nu als extreem arm aangemerkt als zij van minder dan 1,90 dollar per dag (1,69 euro) moeten leven.

Ruim onder het miljard

Natuurlijk, de rijken worden almaar rijker. Het is onrechtvaardig dat de 8 rijkste mannen ter wereld evenveel bezitten als 3,6 miljard mensen. Maar de recente stijging van de wereldwijde inkomensongelijkheid is uitzonderlijk, argumenteert Mingels in zijn boek. Ze komt enkel voor in tijden van extreme crisis, zoals tijdens WO II of de voorbije financiële crisis.

De voorbije honderd jaar daalde de inkomensongelijkheid wereldwijd. Want de rijken werden wel rijker, maar de armen ook. Want - en dat is nog bijzonderder - de laatste decennia daalde ook het absolute aantal arme mensen. Leefden in 1990 nog 1,95 miljard mensen in extreme armoede, in 2012 waren dat er 896 miljoen.

VS is uitzondering

Enige uitzondering op de regel zijn de VS, waar de inkomensongelijkheid wel al decennia sterk stijgt. Met name de kloof tussen de rijke 1 procent Amerikanen en de rest is de voorbije decennia gigantisch geworden. Zelfs binnen de rijkste 1 procent zijn er nu al grote verschillen. Zo is vorig jaar de rijkdom van de 0,1 rijkste Amerikanen veel sneller toegenomen dan die van de rest van de rijke toplaag in de VS.