Foto: rtr

Toch nog oppositie voor Emmanuel I

De Franse kiezer geeft president Emmanuel Macron een stevig mandaat, maar geen alleenheerschappij. Krijgt hij het land weer ‘en marche’?

Emmanuel Macron kreeg gisteren van de Franse kiezers een comfortabele meerderheid, maar de door sommigen gevreesde, en door de opiniepeilers voorspelde, monsteroverwinning bleef uit. Met 308 zetels bleef La République en Marche (LREM) ver van de 450 tot zelfs 470 zetels die sommige peilingen voorspelden. Als hij die gehaald had, zou Macron zowat alleenheerser geworden zijn in Parijs omdat er nauwelijks nog oppositie zou zijn in het parlement. Samen met bondgenoot MoDem haalde La République en Marche 350 vab de 577 zetels binnen. 

Zo ver wilden de Fransen blijkbaar niet gaan. Volgens de Franse politieke logica – als je een president kiest, moet je hem ook de middelen geven om zijn beleid uit te voeren – krijgt Macron een meerderheid, maar geen blanco cheque. Er zal nog weerwerk zijn in het parlement.

Dat het resultaat wat lager uitviel dan de voorbije week voorspeld werd, heeft zeker te maken met de lage opkomst. Liefst 56,6 procent van de 47 miljoen stemgerechtigde Fransen vond het niet de moeite om zich voor de vierde keer op twee maanden tijd te verplaatsen naar het stemhokje. Dat is het hoogste cijfer sinds 1958. In 2012 bleef slechts 44,6 procent van de kiezers thuis voor de tweede ronde van de parlementsverkiezingen. De lage opkomst speelde mogelijk in het voordeel van de andere partijen, die de voorbije week alles op alles zetten om hun kiezers te mobiliseren.

Arbeidswet

De bal ligt nu definitief in het kamp van Macron. De verwachtingen in hem zijn groot. De kiezer heeft hem een duidelijk mandaat gegeven om Frankrijk opnieuw ‘in beweging’ te krijgen. Zal hij zijn beloftes kunnen waarmaken?

Veel zal ervan afhangen hoe groot zijn greep is op zijn eigen verkozenen. Meer dan de helft van de kandidaten van La République en Marche die de tweede ronde haalden, hadden geen enkele politieke ervaring. Velen van hen hebben zelfs nog nooit een stap in het parlement gezet. Ook de helft van de regeringsleden komt, zoals Macron beloofd had, uit de ‘burgermaatschappij’. Worden al die politieke neofieten ja-knikkers voor het presidentiële beleid, of ontaardt het in gekibbel en anarchie?

Macron wil vaart zetten achter de uitvoering van zijn beleid. Zo wil hij nog voor het einde van de zomer de nieuwe arbeidswet doorvoeren, per ordonnantie. Als hij dat niet handig aanpakt, dreigen zijn wittebroodsweken snel voorbij te zijn.

De andere partijen werd een vernedering bespaard. Traditioneel rechts heeft de meubelen gered, en wordt met naar raming 126 zetels de grootste oppositiepartij. Dat is weliswaar een van de slechtste scores ooit, maar beter dan gevreesd werd.

Traditioneel links werd, zoals verwacht, bijna weggeveegd. Met 29 zetels doen ze het nog slechter dan in 1993, hun vorige dieptepunt, toen ze 57 zitjes haalden. Het is een magere troost dat ze nog een parlementaire groep kunnen vormen – sommige peilingen schenen zelfs daaraan te twijfelen.

Voor het FN van Marine Le Pen zit een parlementaire groep er niet in. Marine Le Pen zelf doet voor het eerst haar intrede in de Assemblée, samen met zeven partijgenoten. Dat is onvoldoende voor een fractie.

Tot slot wonnen Les Républicains/UDI 113 zetels en La France Insoumise van Jean-Luc Mélenchon 17 zetels.